ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ – 17/07/2005

 

1.       Ποιο από τα ακόλουθα ισχύει για τη μεγαλακρία:

Α.  Είναι κληρονομική νόσος

Β.  Χαρακτηρίζεται από συχνά επεισόδια υπογλυκαιμίας

Γ.  Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση ανάλογων σωματοστατίνης 

Δ.  Είναι πολύ συχνή νόσος

Ε.  Αντιμετωπίζεται με χορήγηση κορτικοστεροειδών 

 

2.       Ποιο από τα παρακάτω είναι χαρακτηριστικό της μεγαλοβλαστικής αναιμίας:

Α.  Μικροκυττάρωση

Β.  Λευκοκυττάρωση

Γ.  Θρομβοκυττάρωση

Δ.  Υπερκατάτμηση του πυρήνα των πολυμορφοπυρήνων

Ε.  Αυξημένα επίπεδα φυλλικού οξέος στον ορό

 

3.       Ποιο από τα ακόλουθα είναι λανθασμένο σχετικά με τη σιγκέλλωση:

Α.  Είναι τροφιμογενής βακτηριακή λοίμωξη

Β.  Ο χρόνος επώασης της λοίμωξης είναι 1-7 ημέρες.

Γ.  Συχνά εκδηλώνεται με αιμορραγικές διαρροϊκές κενώσεις

Δ.  Η διάγνωση τίθεται με καλλιέργεια κοπράνων

Ε.  Δεν απαιτείται συνήθως αντιμικροβιακή θεραπεία

 

4.       Όλα τα παρακάτω είναι σωστά για την ασταθή στηθάγχη εκτός:

Α.  Χαρακτηρίζεται από συχνότερες και μεγαλύτερης διάρκειας στηθαγχικές κρίσεις

      σε ασθενή με ιστορικό στηθάγχης

Β.  Ενδέχεται να πρόκειται για πρωτοεμφανιζόμενη στηθάγχη

Γ.  Η στηθάγχη εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ηρεμίας

Δ.  Το ΗΚΓ είναι συχνά φυσιολογικό κατά τη διάρκεια του πόνου

Ε.  Ο ασθενής πρέπει να εισάγεται αμέσως στο νοσοκομείο

 

5.       Αιμόπτυση ενδέχεται να παρατηρηθεί σε όλα τα παρακάτω νοσήματα, εκτός από ένα:

Α.  Πνευμονική εμβολή

Β.  Βρογχεκτασίες

Γ.  Πνευμονική ίνωση

Δ.  Βρογχογενές καρκίνωμα

Ε.  Φυματίωση

 

6.       Ερυθροκυτταρικοί κύλινδροι στα ούρα ανευρίσκονται σε: 

Α.  Σπειραματονεφρίτιδα

Β.  Νεφρολιθίαση

Γ.  Πυελονεφρίτιδα

Δ.  Κυστίτιδα

Ε.  Όλα τα παραπάνω 

 

7.       Ποιο από τα παρακάτω δεν αποτελεί αίτιο υπασβεστιαιμίας:

Α.  Μαζικές μεταγγίσεις ολικού αίματος

Β.  Νεφρική ανεπάρκεια

Γ.  Σύνδρομο δυσαπορρόφησης

Δ.  Οξεία παγκρεατίτιδα

Ε.  Οστεοπόρωση

 

8.       Αίτια γυναικομαστίας αποτελούν όλα τα παρακάτω εκτός από ένα:

Α.  Χορήγηση δακτυλίτιδας ή σπειρονολακτόνης

Β.  Σύνδρομο Klinefelter

Γ.  Εφηβεία

Δ.  Χρόνια επιδιδυμίτιδα

Ε.  Ηπατική κίρρωση

 

9.       Σε ασθενή 65 ετών, που λαμβάνει ανοσοκατασταλτικά φάρμακα και ο οποίος προσέρχεται με πυρετό 39ο C με ρίγος και οξεία μονοαρθρίτιδα του δεξιού γόνατος, η πιθανώτερη διάγνωση είναι:

Α.  Οστεοαρθρίτιδα

Β.  Σηπτική αρθρίτιδα

Γ.  Αγκυλωτική σπονδυλίτιδα

Δ.  Δερματομυοσίτιδα

Ε.  Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

 

10.   Στην κλινική εικόνα της πολυμυοσίτιδος/δερματομυοσίτιδας προέχει:

Α.  Η συμμετρική πολυαρθρίτιδα

Β.  Το χαρακτηριστικό εξάνθημα στα κάτω άκρα

Γ.  Η μυϊκή αδυναμία των γαστροκνημίων μυών

Δ.  Η κεφαλαλγία

Ε.  Η μυϊκή αδυναμία των κεντρομελικών μυών

 

11.   Η θεραπεία εκλογής της διάχυτης υπερπλαστικής σπειραματονεφρίτιδας σε ασθενή με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο περιλαμβάνει:

Α.  Υψηλές δόσεις κορτικοειδών μαζί με ενδοφλέβιες ώσεις κυκλοφωσφαμίδης

Β.  Υψηλές δόσεις μη-στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων

Γ.  Αιμοκάθαρση χωρίς θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή κυκλοφωσφαμίδη

Δ.  Χορήγηση οιστρογόνων από το στόμα (αν πρόκειται για γυναίκα)

Ε.  Χορήγηση χαμηλών δόσεων κορτικοειδών απο το στόμα, αλλά για διάστημα 6-8 μηνών

 

12.   Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι:

Α.  Ολιγοαρθρίτιδα, κυρίως των κάτω άκρων

Β.  Συμμετρική, φλεγμονώδης πολυαρθρίτιδα, μικρών και μεγάλων αρθρώσεων.

Γ.  Μία σπάνια μορφή οστεοαρθρίτιδας

Δ.  Φλεγμονώδης σπονδυλαρθρίτιδα, με συχνή συμμετοχή περιφερικών αρθρώσεων

Ε.  Φλεγμονώδης σπονδυλαρθρίτιδα με σπάνια συμμετοχή περιφερικών αρθρώσεων

 

13.   Στην κοκκιωμάτωση Wegener τα χαρακτηριστικά αυτο-αντισώματα που μπορεί να ανιχνεύονται στον ορό του ασθενούς είναι:

Α.  Αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ)

Β.  Αντισώματα έναντι του κυτταροπλάσματος των ουδετεροφίλων με κυτταροπλασματικό ανοσοφθορισμό 

     (cANCA)

Γ.  Ο ρευματοειδής παράγων (RF)

Δ.  Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα (ΑΜΑ)

Ε.  Κανένα από τα παραπάνω

 

14.   Ανδρας 72 ετών εμφανίζεται με νέου τύπου κεφαλαλγία από μηνός, πρωϊνή δυσκαμψία ώμων και χαμηλό απογευματινό πυρετό.  Ο αδρός εργαστηριακός έλεγχος έδειξε ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική αναιμία και ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) 116 mm.  Να επιλέξετε την πιθανότερη διάγνωση από τις παρακάτω:

Α.  Μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα

Β.  Κροταφική αρτηρίτιδα

Γ.  Αυχενικό σύνδρομο

Δ.  Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

Ε.  Ινομυαλγία

 

15.   Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα (καρβιμαζόλη) μπορεί να παρουσιάσουν:

Α.  Καμία παρενέργεια

Β.  Ακοκκιοκυτταραιμία

Γ.  Ηπατίτιδα

Δ.  Χολόσταση

Ε.  Το Β και το Δ

 

 

 

 

 

16.   Το σύνδρομο Cushing χαρακτηρίζεται από:

Α.  Χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης όλο το 24ωρο

Β.  Σοβαρή απώλεια βάρους

Γ.  Υπογλυκαιμία

Δ.  Υπόταση

Ε.  Τίποτα από τα παραπάνω

 

17.   Στην οφθαλμοπάθεια Graves δεν μπορεί να εμφανισθεί:

Α.  Διπλωπία

Β.  Εξόφθαλμος

Γ.  Περικογχικό οίδημα

Δ.  Ανάσπαση του άνω βλεφάρου

Ε.  Ιριδοκυκλίτιδα

 

18.   Ποιό απο τα παρακάτω ειναι σωστό σε ασθενή με πεπτικό έλκος:

Α.  Θα πρέπει να τηρεί αυστηρή δίαιτα για την επούλωση του ελκους και την πρόληψη υποτροπής

Β.  Το κάπνισμα δεν εχει σχέση με το πεπτικό ελκος

Γ.   Η ακτινογραφία ανωτέρου πεπτικού με χορήγηση βαρίου (βαριούχο γεύμα) αποτελεί την εξέταση εκλογής

Δ.  Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν έλκος μόνο όταν ληφθούν από το 

      στόμα και όχι παρεντερικά

Ε.  Ειναι απαραίτητη η αναζήτηση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και η θεραπεία για την εκρίζωσή του 

    

19.   Σε ασθενή με οξεία γαστρεντερίτιδα πιο από τα παρακάτω είναι σωστό:

Α.  Με τις συνήθεις εξετάσεις κοπράνων μπορούμε να ταυτοποιήσουμε τον υπεύθυνο μικροοργανισμό σε πολύ 

      μεγάλο ποσοστό

Β.  Η χορήγηση αντιδιαρροϊκών φαρμάκων είναι απαραίτητη σε όλους τούς ασθενείς

Γ.  Η χορήγηση αντιβιοτικών μειώνει τη διάρκεια της νόσου και θα πρέπει να χορηγείται σε όλους τούς ασθενείς

Δ.  Η εκτίμηση της απώλειας υγρών και ηλεκτρολυτών είναι απαραίτητη

Ε.  Ο ασθενής θα πρέπει άμεσα να υποβάλλεται σε κολονοσκόπηση

 

20.   Ασθενής με νεφρική ανεπάρκεια εμφανίζει κρεατινίνη ορού 5 mg/dL και κρεατινίνη ούρων 50 mg/dL, και όγκο σε ούρων 24ώρου=2880 ml. Ποια είναι η κάθαρση (clearance) κρεατινίνης (ml/min):

Α.  50

Β.  100

Γ.  30

Δ.  20

Ε.  Κανένα από τα παραπάνω

 

21.   Ποιό από τα παρακάτω είναι το συνηθέστερο παθογόνο που προκαλεί πνευμονία σε ασθενείς με AIDS:

A.  Πνευμονιόκοκκος

Β.  Σταφυλόκοκκος

Γ.  Ασπέργιλλος

Δ.  Πνευμονοκύστις Carinii

Ε.  Legionella pneumophila

 

22.   Ένα από τα παρακάτω φάρμακα προκαλεί αιμορραγική κυστίτιδα:

A.  Κορτικοστεροειδή

B.  Αζαθειοπρίνη

Γ.  Χλωραμβουκίλη

Δ.  Κυκλοσπορίνη

Ε.  Κυκλοφωσφαμίδη

 

23.   Αιφνίδια εμφάνιση διαταραχών της όρασης παρατηρείται σε ασθενείς με:

Α.  Κροταφική αρτηρίτιδα

Β.  Ερυθηματώδη λύκο

Γ.  Σκληροδερμία

Δ.  Πολυμυοσίτιδα

Ε.  Σύνδρομο Sjögren

 

 

24.   Συσχέτιση με HLA-B27 παρατηρείται στο παρακάτω νόσημα:

Α.  Ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης

Β.  Ψωρίαση

Γ.  Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

Δ.  Θυρεοτοξίκωση

Ε. Πολυκυστική νόσος νεφρών

 

25.   Τα θειαζιδικά διουρητικά προκαλούν όλα τα παρακάτω εκτός από ένα:

Α.  Υποκαλιαιμία

Β.  Υπονατριαιμία

Γ.  Υπομαγνησιαιμία

Δ.  Υπασβεστιαιμία

Ε.  Υπερουριχαιμία

 

26.   Ποιό από τα παρακάτω νοσήματα μπορεί να συνοδεύεται από πλευριτική συλλογή:

Α.  Συστηματικό σκληρόδερμα

Β.  Ρευματοειδή αρθρίτιδα

Γ.  Δερματομυοσίτιδα

Δ.  Πολυμυοσίτιδα

Ε.  Κροταφική αρτηρίτιδα

 

27.   Συχνό αίτιο υπερκαλιαιμίας είναι:

Α.  Η χρήση ανταγωνιστών ασβεστίου

Β.  Η μεταβολική οξέωση

Γ.  Η μεταβολική αλκάλωση

Δ.  Το σύνδρομο Cushing

Ε.  Ο άποιος διαβήτης  

 

28.   Ένα από τα παρακάτω δεν παρατηρείται στο αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο:

Α.  Αρτηριακές θρομβώσεις

Β.  Φλεβικές θρομβώσεις

Γ.  Απώλεια κυήματος

Δ.  Θρομβοκυττάρωση

Ε.  Θετικό αντιπηκτικό λύκου

 

29.   Στον τοξικό δακτυλιδισμό συνήθως δεν παρατηρείται / παρατηρούνται:

Α.  Έκτακτες κοιλιακές συστολές

Β.  Παροξυσμική κολπική ταχυκαρδία

Γ.  Διαταραχές της όρασης

Δ.  Ναυτία, έμετοι

Ε.  Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

 

30.   Στον άποιο διαβήτη παρατηρούνται τα παρακάτω εκτός από:

Α.  Πολυδιψία

Β.  Υπόταση

Γ.  Υπερνατριαιμία

Δ.  Υπερτονική εγκεφαλοπάθεια

Ε.  Υποφωσφαταιμία

 

31.   Ένα από τα παρακάτω δεν προκαλεί δυσκοιλιότητα:

Α.  Καρκίνος του ορθού

Β.  Οπιοειδή

Γ.  Κατάκλιση

Δ.  Υπερπαραθυρεοειδισμός

Ε.  Υπερθυρεοειδισμός

 

 

 

 

 

32.   Ποια από τις παρακάτω παθήσεις συνδυάζεται συχνά με κινητική διαταραχή του οισοφάγου:

Α.  Η συστηματική σκληροδερμία

Β.  Η αυτοάνοση χρονία ενεργός ηπατίτις

Γ.  Το πεπτικό έλκος

Δ.  Το σύνδρομο Plummer-Vinson

E.  Το πολλαπλούν μυέλωμα

 

33.   Ποιο από τα παρακάτω αντιβιοτικά δεν χρησιμοποιείται για την εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση της πνευμονίας κοινότητας:

Α.  Νεότερες μακρολίδες (κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη

Β.  Νεότερες κινολόνες (Λεβοφλοξασίνη, Μοξιφλοξασίνη)

Γ.  Δοξυκυκλίνη

Δ.  Αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό

Ε.  Αμινογλυκοσίδες

 

34.   Χειρουργική εκτομή του ειλεού θα επηρεάσει σημαντικά την  απορρόφηση :

Α.  Σιδήρου

Β.  Βιταμίνης Β12

Γ.  Φυλλικού οξέος

Δ.  Βιταμίνης C

Ε.  Όλων των ανωτέρω

 

35.   Ποιο είναι το συχνότερο αίτιο παρόξυνσης χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας:

Α.  Λοιμώξεις αναπνευστικού

Β.  Πνευμοθώρακας

Γ.  Εμφάνιση νέων καρδιακών αρρυθμιών

Δ.  Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Ε.  Περιβαλλοντικές μεταβολές

 

36.   Παρενέργειες των γλυκοκορτικοστεροειδών είναι όλες εκτός από:

Α.  Καταρράκτης

Β.  Υπογλυκαιμία

Γ.  Εκχυμώσεις δέρματος

Δ.  Οστεοπόρωση

Ε.  Αναζωπύρωση φυματίωσης

 

37.   Ποιός ή ποιοί από τους  παρακάτω μικροοργανισμούς αποτελούν σύνηθες αίτιο πνευμονίας σε ασθενείς με 

      Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια:

Α.  Streptococcus pneumoniae

Β.  Moraxella catarrhalis

Γ.  Haemophilus influenzae

Δ.  Τα Α + Γ

Ε.  Τα  Α + Β + Γ

 

38.   Γυναίκα μέσης ηλικίας ελέγχεται λόγω κνησμού και βρίσκονται πολύ αυξημένα χολοστατικά ένζυμα και αυξημένη χοληστερόλη. Η πιθανότερη διάγνωση είναι:

Α.  Οικογενής υπερχοληστερολαιμία

Β.  Χρόνια χολοκυστίτιδα

Γ.  Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Δ.  Χρόνια παγκρεατίτιδα

Ε.  Αυτοάνοση ηπατίτιδα

 

39.   Η αμφοτερόπλευρη  κροταφική ημιανοψία οφείλεται συνήθως σε:

Α.  Ευμεγέθη αδενώματα της υπόφυσης

Β.  Όγκους της περιοχής του κωναρίου

Γ.  Βλάβη του ενός οπτικού νεύρου

Δ.  Σκλήρυνση κατά πλάκας

Ε.  Βλάβες του αμφιβληστροειδούς

 

 

40.   Ποιο από τα παρακάτω είναι λάθος, όσον αφορά το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου:

Α.  Το κοιλιακό άλγος ανακουφίζεται συνήθως με την κένωση

Β.  Η έναρξή του συνδυάζεται με μεταβολή της συχνότητας ή της σύστασης των κενώσεων

Γ.  Χαρακτηρίζεται από νυκτερινή διάρροια

Δ.  Μπορεί να συνοδεύεται από παρουσία βλέννης στα κόπρανα

Ε.  Η συχνότητά του είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες

 

41.   Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα προκαλεί/προκαλούν:

Α.  Η ρευματοειδής αρθρίτιδα

Β.  Ο υποθυροειδισμός

Γ.  Η αμυλοείδωση

Δ.  Όλα τα παραπάνω

Ε.  Μόνο Α και Γ

 

42.   Νεφρωσικό σύνδρομο δεν παρατηρείται σε:

Α.  Υδρονέφρωση

Β.  Αμυλοείδωση

Γ.  Σπειραματοπάθεια ελαχίστων αλλοιώσεων

Δ.  Μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα

Ε.  Σακχαρώδη διαβήτη

 

43.   Στην στένωση της αορτής, ένα από τα παρακάτω δεν ισχύει:

Α.  Η συγγενής δίπτυχη αορτική βαλβίδα αποτελεί αίτιο στένωσης της βαλβίδας

Β.  Ασθενής με σοβαρή στένωση της αορτής μπορεί να παραμένει ασυμπτωματικός

Γ.  Ακροαστικώς η νόσος χαρακτηρίζεται από συστολικό φύσημα εξωθήσεως

Δ.  Η δακτυλίτιδα και τα διουρητικά ενδείκνυνται στην στένωση αορτής ακόμα και σε απουσία 

     συμπτωμάτων

Ε.  Η κλινική εμφάνιση συγκοπτικών επεισοδίων και στηθάγχης αποτελεί δυσμενή προγνωστικό δείκτη

 

44.   Την υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια χαρακτηρίζουν τα παρακάτω πλην ενός:

Α.  Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν κλινική εικόνα καρδιακής ανεπάρκειας

Β.  25% των ασθενών εμφανίζουν απόφραξη στο χώρο εξόδου της αριστερής κοιλίας

Γ.  Οι ασθενείς κινδυνεύουν από αιφνίδιο καρδιακό θάνατο

Δ.  Οι εμφυτεύσιμοι απινιδωτές αποτελούν την ασφαλέστερη προφυλακτική προσέγγιση από τον αιφνίδιο 

     καρδιακό θάνατο

Ε.  Η νόσος είναι δευτεροπαθής και οφείλεται κυρίως στην αρτηριακή υπέρταση

 

45.   Όλα τα παρακάτω που αφορούν την ισχαιμική καρδιακή νόσο είναι σωστά, εκτός από:

Α.  Η στηθάγχη οφείλεται σε παροδική ισχαιμία του μυοκαρδίου που προκαλείται από διαταραχή του  

      ισοζυγίου "προσφορά και ζήτηση" του μυοκαρδίου σε οξυγόνο

Β.  Σημαντικό ποσοστό από τα  ισχαιμικά επεισόδια που εμφανίζει ένας ασθενής είναι ανώδυνα 

     (σιωπηρά)

Γ.  Παθογενετικά στην ασταθή στηθάγχη η αθηρωματική πλάκα είναι και αυτή "ασταθής" συχνά 

     εξελκωμένη επί της οποίας αναπτύσσεται μηχανισμός συγκόλλησης αιμοπεταλίων

Δ.  Η δοκιμασία κοπώσεως συνιστάται σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη για διαγνωστικούς λόγους.

Ε.  Στην οξεία φάση του εμφράγματος συχνά ακούγεται 4ος καρδιακός τόνος

 

46.   Η πνευμονική εμβολή έχει όλα τα παρακάτω χαρακτηριστικά εκτός από:

Α.  Ελλείματα στο σπινθηρογράφημα αιμάτωσης

Β.  Μόνο ταχύπνοια και ταχυκαρδία

Γ.  Τα αέρια αίματος είναι πάντοτε παθολογικά

Δ.  Ο προσδιορισμός δ-διμερών (d-dimers) είναι μια πολύ χρήσιμη     δοκιμασία για την διάγνωσή της.

Ε.  Μπορεί να συνοδεύεται από δεξιό άξονα στο ΗΚΓ

 

47.   Ποια είναι η πρώτη εξέταση που θα ζητήσετε σε ασθενή με χολοστατικό ίκτερο:

Α.  Υπερηχογράφημα ήπατος

Β.  Αξονική τομογραφία ήπατος

Γ.  Τρανσαμινάσες ορού

Δ.  Βιοψία ήπατος

Ε.  Ενδοσκοπική παλίνδρομη χοληδοχοπαγκρεατογραφία (ERCP)

48.   Τι από τα ακόλουθα δεν είναι σωστό όσον αφορά την α-εμβρυϊκή πρωτεΐνη(α-FP):

Α.  Τα επίπεδά της αυξάνονται σε πρωτοπαθείς όγκους του ήπατος

Β.  Τα επίπεδά της αυξάνονται σε μεταστατικούς όγκους του ήπατος

Γ.  Τα επίπεδά της αυξάνονται σε όγκους των όρχεων και των ωοθηκών

Δ.  Τα  Α και Β

Ε.  Τα  Β και Γ

 

49.   Η πορφύρα Henoch-Schonlein είναι συστηματική αγγειίτιδα, η οποία κυρίως προσβάλλει:

Α.  Τα αγγεία μικρού μεγέθους

Β.  Τα αγγεία μεσαίου μεγέθους

Γ.  Τα αγγεία μεγάλου μεγέθους

Δ.  Το Α και Β

Ε.  Το Β και Γ

 

50.   Ποια είναι πιο πιθανή παρενέργεια της στρεπτομυκίνης:

Α.  Περιφερική νευρίτιδα

Β.  Ωτοτοξικότητα

Γ.  Οπτική νευρίτιδα

Δ.  Αιμολυτική αναιμία

Ε.  Καρδιοτοξικότητα

 

51.   Το σύνδρομο Plummer-Vinson, είναι χαρακτηριστικό ασθενών με:

Α.  Απλαστική αναιμία

Β.  Μεγαλοβλαστική αναιμία

Γ.  Μακροκυτταρική –μη μεγαλοβλαστική αναιμία

Δ.  Σιδηροπενική αναιμία

Ε.  Σιδηροβλαστική αναιμία

 

52.   Ποια από τις παρακάτω παθήσεις δεν σχετίζεται με το κάπνισμα:

Α.  Ο καρκίνος του λάρυγγα

Β.  Η περιφερική αρτηριοπάθεια

Γ.  Η νόσος Parkinson

Δ.  Καρκίνος ουροδόχου κύστεως

Ε.  Η στεφανιαία νόσος

 

53.   Δευτεροπαθή υπερλιπιδαιμία προκαλούν όλα τα παρακάτω εκτός από ένα:

Α.  Υποθυρεοειδισμός

Β.  Νεφρωσικό σύνδρομο

Γ.  Υπερθυρεοειδισμός

Δ.  Αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης

Ε.  Αλκοολισμός

 

54.   Ποιο από τα ακόλουθα είναι σωστό για το σύνδρομο Gilbert:

Α.  Η συχνότητά του στο γενικό πληθυσμό ανέρχεται στο 0,5%

Β.  Χαρακτηρίζεται από αύξηση της άμεσης χολερυθρίνης του ορού

Γ.  Οφείλεται σε διαταραχή απέκκρισης της συζευγμένης χολερυθρίνης

Δ.  Αποτελεί αθώα κληρονομική διαταραχή του μεταβολισμού της χολερυθρίνης 

Ε.  Απαιτείται πάντοτε βιοψία ήπατος για επιβεβαίωση της διάγνωσης 

 

55.   Αίτια φλεβοκομβικής βραδυκαρδίας είναι όλα τα παρακάτω, εκτός από ένα:

Α.  Θεραπεία με β-αποκλειστές

Β.  Ενδοκράνια υπέρταση

Γ.  Στεφανιαία νόσος

Δ.  Υποθυρεοειδισμός

Ε.  Θεραπεία με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης

 

 

 

 

 

56.   Στους καρκινικούς δείκτες ανήκουν όλα τα παρακάτω, εκτός από ένα:

Α.  α-εμβρυϊκή πρωτεΐνη

Β.  Χοριακή γοναδοτροπίνη

Γ.  α1-αντιθρυψίνη

Δ.  Προστατική αλκαλική φωσφατάση

Ε.  PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο)

 

57.   Ειδικά κλινικά σημεία ασκιτικής συλλογής είναι τα ακόλουθα, εκτός από:

Α.  Μετακινούμενη αμβλύτητα

Β.  Βατραχοειδή κοιλία

Γ.  Επίφλεβο

Δ.  Σημείο αντιτυπίας

Ε.  Σημείο επιπλέοντος πάγου

 

58.   Όλα τα παρακάτω προκαλούν εξίδρωμα του υπεζωκότα εκτός από:

Α.  Παγκρεατίτις

Β.  Μεσοθηλίωμα

Γ.  Νεφρωσικό σύνδρομο

Δ.  Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Ε.  Ρευματοειδής αρθρίτις

 

59.   Δεν ανήκει στα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα:

Α.  Ιβουπροφαίνη

Β.  Ινδομεθακίνη

Γ.  Ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη)

Δ.  Ροφεκοξίμπη

Ε.  Ναπροξένη

 

60.   Διαβητικός ασθενής που λαμβάνει αγωγή με ινσουλίνη διακομίζεται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου σε κώμα. Ποιά θα είναι η πρώτη ενέργειά σας:

Α.  Θα αρχίσετε αμέσως ενδοφλέβια χορήγηση διαλύματος NaCl 0,9%

Β.  Θα αρχίσετε αμέσως ενδοφλέβια χορήγηση διαλύματος γλυκόζης 5%

Γ.  Θα στείλετε εργαστηριακές εξετάσεις (προσδιορισμός γλυκόζης, ουρίας, ηλεκτρολυτών) και θα πράξετε αναλόγως

Δ.  Θα χορηγήσετε διουρητικά

Ε.  Θα χορηγήσετε γλυκοκορτικοειδή και αδρεναλίνη

 

61.   Στα παρακάτω δυνατόν να παρατηρείται θρομβοπενία, εκτός από:

Α.  AIDS

Β.  Μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα

Γ.  Υπερσπληνισμός

Δ.  Σπληνεκτομή

Ε.   Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

 

62.   Τι από τα παρακάτω είναι λάθος για το πολλαπλό μυέλωμα:

Α.  Μπορεί να προκαλεί οστεολυτικές βλάβες

Β.  Μπορεί να προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια   

Γ.  Μπορεί να προκαλεί αναιμία

Δ.  Μπορεί να προκαλεί υπερασβαιστιαιμία

Ε.  Μπορεί να προκαλεί μεγάλη αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης

 

63.   Τα παρακάτω νοσήματα δυνατόν να εμφανίζονται ως πυρετός αγνώστου αιτιολογίας, εκτός από:

Α.  Φυματίωση

Β.  Καρκίνος νεφρού

Γ.  Λέμφωμα

Δ.  Κροταφική αρτηρίτις

Ε.  Παγκρεατίτις

 

 

 

 

64.   Τα παρακάτω ανήκουν στα αίτια του ARDS (σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας στον ενήλικα):

Α.  Πολλαπλές μεταγγίσεις, σήψη

Β.  Παγκρεατίτιδα, εισρόφηση γαστρικού περιεχομένου

Γ.  Ελκώδης κολίτις, ηπατίτις

Δ.  Τα  Α + Γ

Ε.  Τα  Α + Β

 

65.   Υπερτασικός ασθενής έχει σοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και βρογχόσπασμο. Ποιος αντιυπερτασικός φαρμακευτικός παράγοντας αντενδείκνυται:

Α.  Αναστολέας διαύλων ασβεστίου

Β.  Αναστολέας μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης

Γ.  Διουρητικό της αγκύλης

Δ.  β – αναστολέας

Ε.  Όλα τα παραπάνω φάρμακα αντενδείκνυνται

 

66.   Στην διαφορική διάγνωση μεταξύ αιμολυτικού και ηπατοκυτταρικού ικτέρου βοηθά:

Α. Η γενική εξέταση των ούρων

Β. Ο προσδιορισμός ουρίας ορού

Γ. Ο προσδιορισμός ουρικού οξέος ορού

Δ. Ο προσδιορισμός του ενζύμου G6PD

Ε. Τίποτα από τα ανωτέρω

 

67.   Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ενοχοποιείται για τα παρακάτω, εκτός από:

Α. Έλκος βολβού

Β. Καρκίνος στομάχου

Γ. Οξεία γαστρεντερίτιδα

Δ. Λέμφωμα στομάχου

Ε. Τα Γ + Δ

 

68.   Η ιριδοκυκλίτιδα είναι λιγότερο πιθανή σε:

Α. Φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

Β. Σακχαρώδη διαβήτη

Γ. Σύνδρομο Reiter

Δ. Αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα

Ε. Νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

 

69.   Ποιο από τα ακόλουθα δεν αποτελεί επιπλοκή οξείας παγκρεατίτιδας:

Α. Δημιουργία ψευδοκύστεων

Β. Αναπνευστική ανεπάρκεια

Γ. Θρόμβωση πυλαίας φλέβας

Δ. Πολυοργανική ανεπάρκεια

Ε. Κοιλιακή στηθάγχη (κοιλιάγχη)

 

70.   Αναμενόμενες παρενέργειες των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών περιλαμβάνουν:

Α.  Αιμορραγίες ανώτερου πεπτικού

Β. Αιμορραγίες κατώτερου πεπτικού

Γ.  Διάμεση νεφρίτιδα

Δ.  Όλα τα παραπάνω

Ε.  Μόνο Α + Γ

 

71.   Το οζώδες ερύθημα μπορεί να οφείλεται σε όλα εκτός ενός:

Α.  Σαρκοείδωση

Β.  Νόσο του Crohn

Γ.  Νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

Δ.  Φυματίωση

Ε.  Ρευματοειδής αρθρίτιδα

 

 

 

 

72.   Ποιό είναι το πιό συχνό σύμπτωμα καρκίνου νεφρού:

Α.  Αναιμία

Β.  Αιματουρία

Γ.  Πόνος

Δ.  Ερυθροκυττάρωση

Ε.  Υπέρταση

 

73.   Ποιο από τα παρακάτω νοσήματα δεν χαρακτηρίζεται από την παρουσία  σπληνομεγαλίας:

Α.  Ρευματικός πυρετός

Β.  Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Γ.  Μικροβιακή ενδοκαρδίτιδα

Δ.  Οξεία ιογενής ηπατίτιδα

Ε.  Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

 

74.   Η συχνότερη αιτία πρωτοπαθούς φλοιοεπινεφριδιακής ανεπάρκειας είναι:

Α.  Η φυματίωση

Β.  Ο καρκίνος των επινεφριδίων

Γ.  Η θρόμβωση της νεφρικής φλέβας

Δ.  Η τοξοπλάσμωση

Ε.  Η αυτοάνοση καταστροφή του αδένα

           

75.   Παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας είναι:

Α. Η θεραπεία με β- λακταμικά αντιβιοτικά

Β. Σωματική άσκηση

Γ. Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπη

Δ. Γαστρεντερική αιμορραγία

Ε. Υπερκαλιαιμία

 

76.   Ως πρώτη θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας θεωρείται:

Α.  Η κυκλοσπορίνη

Β.  Η σπληνεκτομή

Γ.  Τα κορτικοειδή

Δ.  Η αζαθειοπρίνη

Ε.  Τα ανδρογόνα 

 

77.   Για τη θεραπεία της κακοήθους μεγαλοβλαστικής αναιμίας (Biermer) χορηγείται:

Α.  Β12 ενδομυικώς εφόρου ζωής

Β.  Β12 ενδομυΐκώς επί 6 μήνες

Γ.  Β12 από το στόμα εφόρου ζωής

Δ.  Β12 από το στόμα επί 6 μήνες

Ε.  Β12 ενδοφλεβίως επί ένα μήνα

 

78.   Ο ίκτερος είναι χαρακτηριστική κλινική εκδήλωση σε:

Α.  Σιγκέλλωση

Β.  Τριχίνωση

Γ.  Νόσο του Weil (λεπτοσπείρωση)

Δ.  Λεϊσμανίαση

Ε.  Σαλμονέλλωση

 

79.   Εξέταση εκλογής για τη διαπίστωση της περικαρδιακής συλλογής είναι:

Α.  Το ΗΚΓ

Β.  Το υπερηχογράφημα καρδιάς

Γ.  Η δοκιμασία κόπωσης

Δ.  Η αξονική τομογραφία θώρακος

Ε.  Η μαγνητική τομογραφία θώρακος

 

 

 

80.   Ένας ασθενής με προκάρδιο άλγος έμφανίζει ανάσπαση του ST στις απαγωγές ΙΙ, ΙΙΙ και aVF. Η πιθανότερη διάγνωση είναι:

Α.  Οξύ πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου

Β.  Οξύ κατώτερο έμφραγμα του μυοκαρδίου

Γ.  Οξεία περικαρδίτιδα

Δ.  Πνευμονική εμβολή

Ε.  Πνευμοθώρακας υπό τάση

 

81.   Όσον αφορά τη στένωση μιτροειδούς όλα τα παρακάτω είναι σωστά εκτός από ένα:

Α.  Παρατηρείται συχνότερα στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άνδρες

Β.  Η ένταση του 1ου τόνου είναι αυξημένη

Γ.  Η αριστερή κοιλία είναι φυσιολογικών διαστάσεων

Δ.  Συνοδεύεται από  συστολικό φύσημα εξωθήσεως

Ε.  Συνοδεύεται από  διαστολικό φύσημα που παρουσιάζει προσυστολική επίταση

 

82.   Ποιο από τα παρακάτω δεν αποτελεί  επιπλοκή της αρτηριακής υπέρτασης:

Α.  Ανεύρυσμα αορτής

Β.  Στεφανιαία νόσος

Γ.  Αθηροσκλήρυνση

Δ.  Υπερτροφία αριστεράς κοιλίας

Ε.  Διάταση δεξιού κόλπου

 

83.   Ποια είναι η θεραπεία της οξείας ηπατίτιδας Β:

Α.  Χορήγηση ιντερφερόνης

Β.  Χορήγηση λαμιβουδίνης

Γ.  Χορήγηση κορτικοειδών

Δ.  Χορήγηση ριμπαβιρίνης

Ε.  Τίποτα από τα παραπάνω

 

84.   Οι διάρροιες προκαλούν:

Α.  Μεταβολική αλκάλωση

Β.  Μεταβολική οξέωση με αυξημένο χάσμα ανιόντων

Γ.  Μεταβολική οξέωση με φυσιολογικό χάσμα ανιόντων

Δ.  Αναπνευστική οξέωση

Ε.  Τίποτα από τα ανωτέρω

 

85.   Επίπεδα γλυκόζης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό που είναι ίδια με αυτά του ορού είναι ενδεικτικά :

Α.  Φυματιώδους μηνιγγίτιδας

Β.  Βακτηριακής μηνιγγίτιδας

Γ.  Ασηπτης μηνιγγίτιδος

Δ.  Τα Α + Β

Ε.  Τα Α + Γ

 

86.   Σε πάρεση της 7ης εγκεφαλικής συζυγίας (προσωπικού), παρατηρείται:

Α. Απώλεια της αισθητικότητας στο πρόσωπο

Β. Διπλωπία

Γ. Ετερόπλευρη βλεφαρόπτωση

Δ. Κατάργηση του φωτοκινητικού αντανακλαστικού

Ε. Τίποτα από τα ανωτέρω

 

87.   Η αρτηριακή υπέρταση κατά κανόνα προκαλεί:

Α. Κεφαλαλγία

Β. Ζάλη

Γ. Εφιδρώσεις

Δ. Όλα τα παραπάνω

Ε. Τίποτα από τα παραπάνω

 

 

 

 

88.   Σε αμιγή σιδηροπενική αναιμία ο μέσος όγκος ερυθρών είναι:

Α. 105 fl

Β. 95 fl

Γ. 85 fl

Δ. 65 fl

Ε. 15 fl

 

89.   Ασθενής με  επικρουστική αμβλύτητα, εξάλειψη του αναπνευστικού ψιθυρίσματος και αύξηση των φωνητικών δονήσεων πάσχει από:

Α. Πνευμονία

Β. Εμφύσημα

Γ. Υγρή πλευρίτιδα

Δ. Πνευμοθώρακα

Ε. Βρογχεκτασία

 

90.   Ασθενής 20 ετών παρουσιάζει πυρετό,πνευμονικά διηθήματα και αιμόπτυση. Παράλληλα παρουσιάζει αύξηση της κρεατινίνης. Ποια από τις παρακάτω εξετάσεις πρέπει να γίνει άμεσα:

A. Υπερηχογράφημα νεφρών

B.  Τίτλος αντιστρεπτολυσίνης ορού (ASTO)

Γ.  Ουρία αίματος

Δ.  Γενική ούρων

Ε.  Τίποτε από τα παραπάνω

 

91.   Άνδρας 18 ετών προσέρχεται με σύνδρομο άνω κοίλης. Από τον βιοχημικό έλεγχο έχει τριπλάσια τιμή LDH ορού. Η πιο πιθανή υποκρυπτόμενη νόσος είναι:

Α.  Ca πνεύμονα

Β.  Σαρκοείδωση

Γ.  Φυματίωση

Δ.  Λέμφωμα

Ε.  Περικαρδίτιδα

 

92.   Πιθανότερη διάγνωση σε ασθενή με σακχαρώδη διαβήτη, κίρρωση και αρθραλγίες είναι:

Α.  Νόσος του Wilson

Β.  Αιμοχρωμάτωση

Γ.  Γαλακτοζαιμία

Δ.  Ηπάτωμα

Ε.  Οξεία διαλείπουσα πορφυρία

 

93.   Η τετανία εκδηλώνεται συνήθως σε:

Α. Βαριά αναπνευστική οξέωση

Β. Λοίμωξη από το κλωστηρίδιο του τετάνου

Γ. Θυρεοτοξική κρίση

Δ. Βαριά υπασβεστιαιμία

Ε. Όλα τα παραπάνω

 

94.   Η συστηματική αναφυλακτική αντίδραση αντιμετωπίζεται με τα παρακάτω φάρμακα εκτός από ένα:

Α.  Κορτικοστεροειδή

Β.  Αδρεναλίνη

Γ.  Αντιισταμινικά

Δ.  Ατροπίνη

Ε.  β-διεγέρτες

 

95.   Η ανίχνευση θετικού ρευματοειδούς παράγοντα (RF) στον ορό:

Α.  Αποκλείει τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Β.  Θέτει τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Γ.  Παρατηρείται συχνά σε πολλά νοσήματα, ρευματικά και μή, ακόμα και σε μικρό ποσοστό στον γενικό πληθυσμό

Δ.  Όταν ανιχνεύεται RF σε ασθενή με οσφυαλγία, τεκμηριώνει τη διάγνωση της αγκυλωτικής σπονδυλίτιδας

Ε.  Προδικάζει την εμφάνιση ρευματοειδούς αρθρίτιδος μέσα στην επόμενη διετία

 

 

96.   Γυναίκα 23 ετών στην 12η εβδομάδα κύησης χρήζει ελέγχου θυρεοειδικής λειτουργίας. Θα ζητήσω:

Α.  Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς

Β.  Τ3, Τ4

Γ.  FT4 (ελεύθερη Τ4), TSH, αντιθυρεοειδικά αντισώματα

Δ.  Υπερηχογράφημα θυροειδούς

Ε.  Τα  Β + Δ

 

97.   Στην φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια διαπιστούται:

Α. Υποκαλιαιμία και υπερνατριαιμία

Β. Υπερκαλιαιμία και υπονατριαιμία

Γ. Λευκοκυττάρωση και πολυμορφοπυρήνωση

Δ. Αύξηση της κρεατινοφωσφοκινάσης (CPK)

Ε. Όλα τα παραπάνω

 

98.   Στην φυσική εξέταση ασθενούς με πνευμοθώρακα, παρουσιάζεται:

Α.  Επικρουστικώς αμβλύτης και ακροαστικώς ελάττωση αναπνευστικού ψιθυρίσματος

Β.  Επικρουστικώς τυμπανικότης και ακροαστικώς ελάττωση αναπνευστικού ψιθυρίσματος

Γ.  Επικρουστικώς τυμπανικότης και ακροαστικώς αύξηση αναπνευστικού ψιθυρίσματος

Δ.  Επικρουστικώς αμβλύτης και ψηλαφητικώς αύξηση φωνητικών δονήσεων

Ε.  Επικρουστικώς τυμπανικότης και ακροαστικώς τρίζοντες ήχοι

 

 

99.   Ασθενής που λαμβάνει κουμαρινικά λόγω κολπικής μαρμαρυγής, προσέρχεται με PT (χρόνος προθρομβίνης) > 1 λεπτό και αιματουρία. Ποιες είναι οι άμεσες θεραπευτικές ενέργειες;

Α.  Χορήγηση πλάσματος και αιμοπεταλίων

Β.  Χορήγηση Βιταμίνης Κ και αιμοπεταλίων

Γ.  Χορήγηση πλάσματος και παράγοντος VIII

Δ.  Χορήγηση πλάσματος και βιταμίνης Κ

Ε.  Χορήγηση θειϊκής πρωταμίνης

 

100.                        Τι διακρίνει την οξεία πυελονεφρίτιδα από την οξεία κυστίτιδα:

Α. Η παρουσία θετικής καλλιέργειας ούρων

Β. Η παρουσία πυρετού με ρίγος

Γ. Η παρουσία νεφρολιθίασης

Δ. Η παρουσία δυσουρίας

Ε. Όλα τα παραπάνω