Εξετάσεις ΔΙΚΑΤΣΑ Χειρουργικής – 22/11/2003

 

 

1.        Στη σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου με το σύστημα ΤΝΜ το Ν2 σημαίνει:

Α.  Μεταστάσεις σε επιχώριους λεμφαδένες μέχρι 2 τον αριθμό.

Β.  Μεταστάσεις σε 2 ή περισσότερους από τους επιχώριους λεμφαδένες.

Γ.  Μεταστάσεις σε 4 ή περισσότερους από τους επιχώριους λεμφαδένες.  

Δ.  Μεταστάσεις σε 2 ομάδες συναφαιρεθέντων λεμφαδένων.

Ε.  Μεταστάσεις σε απομακρυσμένους λεμφαδένες.

 

2.        Σε ασθενή με βαριά εντερική ισχαιμία, ποια είναι η επικρατούσα διαταραχή της οξεοβασικής ισορροπίας ;

Α.  Μεταβολική αλκάλωση.

Β.  Αναπνευστική αλκάλωση.

Γ.  Αναπνευστική οξέωση.

Δ.  Μεταβολική οξέωση.

Ε.  Υπονατριαιμία.

 

3.        Η φαρμακευτική αγωγή επί αιμορραγίας των κιρσών του οισοφάγου συνίσταται σε χορήγηση :

Α.  Vasopressin + Nitroglycerin.

Β.  Vasopressin + Adrenalin.

Γ.  Nitroglycerin + Adrenalin.

Δ.  Κορτιζόνη +  Adrenalin

Ε.  Vasopressin + Κορτιζόνη

 

4.        Ποια από τα παρακάτω αποτελεί ένδειξη χειρουργικής θεραπείας έλκους του στομάχου ;

Α.  Η ύπαρξη ιστορικού με περισσότερα από 2 επεισόδια αιμορραγίας.

Β.  Η ανάδειξη H pylori στις βιοψίες που λαμβάνονται από τα χείλη του έλκους.

Γ.  Η μη πλήρης επούλωση του έλκους μετά από φαρμακευτική αγωγή 8 εβδομάδων.

Δ.  Η απουσία Η pylori στις βιοψίες που λαμβάνονται από τα

χείλη του έλκους.

Ε.  Όταν η διάμετρος του είναι μεγαλύτερη από 25 mm.

 

5.        Ο πιο συχνός όγκος του ήπατος είναι:

Α.  Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

Β.  Η εστιακή οζώδης υπερπλασία (FNH)

Γ.  Το σηραγγώδες αιμαγγείωμα

Δ.  Το αδένωμα του ήπατος

Ε.  Το αιμαγγειοενδοθηλίωμα

 

6.        Η αιτιολογία των εκκολπωμάτων του σιγμοειδούς φαίνεται να σχετίζεται με :

Α.  Λέπτυνση του μυϊκού χιτώνα του εντέρου.

Β.  Αύξηση της ενδοαυλικής πιέσεως.

Γ.  Χρόνια εντερική φλεγμονή.

Δ.  Τοξική δράση των βακτηρίων της χλωρίδας του εντέρου.

Ε.  Χρόνια εντερική ισχαιμία.

 

7.        Ποιος παθολογοανατομικός τύπος καρκίνου του μαστού εμφανίζεται κυρίως αμφοτερόπλευρα;

Α.  Ο πορογενής διηθητικός καρκίνος.

Β.  Ο βλεννώδης καρκίνος.

Γ.  Ο καρκίνος του Paget.

Δ.  Ο μυελοειδής καρκίνος

Ε.  Ο λοβιακός καρκίνος

 

8.        Η συμπτωματολογία της οξείας χολαγγειίτιδας είναι.

Α.  Πυρετός με ρίγος, πόνος, ίκτερος

Β.  Πυρετός με ρίγος, έμετοι, μεταβολική αλκάλωση

Γ.  ΄Έμετοι, πόνος, αιμοχολία

Δ.  Όλα τα ανωτέρω

Ε.  Κανένα από τα ανωτέρω.

 

9.        Ποιος από τους παρακάτω μη επιθηλιακούς καλοήθεις όγκους είναι ο συχνότερα αναπτυσσόμενος  στον οισοφάγο ;

Α.  Το ίνωμα

Β.  Το λιπομύωμα.

Γ.  Το ινομύωμα.

Δ.  Το αιμαγγείωμα.

Ε.  Το λειομύωμα.

 

10.     Η χειρουργική επέμβαση εκλογής στην οικογενή πολυποδίαση είναι:

Α.  Καυτηρίαση πολυπόδων.

Β.  Ολική πρωκτοκολεκτομή.

Γ.  Ολική κολεκτομή και ειλεοπρωκτική αναστόμωση.

Δ.  Ολική κολεκτομή και ειλεοορθική αναστόμωση.

Ε.  Ολική κολεκτομή και ειλεοστομία.

 

11.     Η φαγοκυττάρωση είναι ιδιότητα των :

Α.  Ερυθρών  αιμοσφαιρίων.

Β.  Αιμοπεταλίων.

Γ.  Μακροφάγων.

Δ.  Β λεμφοκυττάρων.

Ε.  Τα λεμφοκυττάρων.

 

12.     Επί αποφράξεως του παχέος εντέρου από αδενοκαρκίνωμα του ορθού και αποφρακτικού ειλεού η επαπειλούμενη ρήξη του εντέρου είναι πιθανότερο να γίνει :

Α.  Στη περιοχή του όγκου (ορθό)

Β.  Αμέσως άνωθεν του όγκου (σιγμοειδές)

Γ.  Στην εξωπεριτοναϊκή μοίρα του κατιόντος.

Δ.  Στη περιοχή του τυφλού.

Ε.  Κανένα από τα παραπάνω δεν είναι σωστό.

 

13.     Ποιο από τα παρακάτω νεοπλάσματα του ήπατος απαντώνται συνήθως σε γυναίκες σε ηλικία αναπαραγωγής;

Α.  Αδενώματα..

Β.  Αμαρτώματα.

Γ.  Οζώδης υπερπλασία

Δ.  Όλα τα παραπάνω.

Ε.  Κανένα από τα παραπάνω.

 

14.     Εγχειρήσεις 12/δακτυλικού έλκους

Α. Υπερεκλεκτική βαγοτομή – Πυλωροπλαστική

Β.  Στελεχιαία βαγοτομή

Γ.  Στελεχιαία βαγοτομή – Πυλωροπλαστική

Δ.  Στελεχιαία βαγοτομή – Ευρεία γαστρεκτομή

Ε.  Ευρεία γαστρεκτομή – Στελεχιαία βαγοτομή – Πυλωροπλαστική

       

15.     Θεραπεία εκλογής των εξελκώσεων της νόσου του Crohn είναι

Α.  Η φαρμακευτική αγωγή με κοινά αντιβιοτικά

Β.  Η χειρουργική θεραπεία

Γ.  Η θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα ή κορτιζόνη

Δ.  Όλα τα παραπάνω

Ε.   Κανένα από τα παραπάνω

 

16.     Χορήγηση περίσσειας κορτικοστεροειδών προκαλεί:                               

Α.  οστεοπόρωση

Β.  οστεοσκλήρυνση

Γ.  οστεοχονδρίτις

Δ.  ενδοχονδική οστεοποίηση

Ε.  οστεοσάρκωμα

 

 

17.     Στη οζώδη βρογχοκήλη:                                                  

Α.  συνυπάρχει καρκίνωμα στο 30% των περιπτώσεων

Β.  η οζώδης κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη 

Γ.  η επέμβαση αντενδείκνυται

Δ.  ο ασθενής δεν αναπτύσσει υπερθυρεοειδισμό

Ε.  παρουσιάζεται με κρετινισμό

 

18.     Η νόσος Hashimoto είναι:                                                      

Α.  κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

Β.  αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

Γ.  διηθητική ίνωση του θυρεοειδούς και των παρακείμενων μυών

Δ.  εστιακή θυρεοειδίτιδα

Ε.  παραθυρεοειδικός όγκος

 

19.     Σε ποια από τις παρακάτω συγγενείς αιμολυτικές αναιμίες απαιτείται συχνότερα σπληνεκτομή:

                        Α.  Θαλασσαιμία

                Β.  Κληρονομική σφαιροκυττάρωση

                Γ.  Έλλειψη G6PD

                Δ.  Δρεπανοκυτταρική αναιμία

                Ε.  Κληρονομική ελλειψοκυττάρωση

 

20.     Στους ενήλικες συνηθέστερες αιτίες αιμορραγίας του κατωτέρου πεπτικού είναι:

Α   Οι αγγειοδυσπλασίες

Β.  Η εκκολπωμάτωση

Γ.  Τα νεοπλάσματα

Δ.  Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

Ε.  ΄Oλα τα ανωτέρω

 

21.     Στον οξύ καρδιακό επιπωματισμό, η οξεία καρδιακή κάμψη προκύπτει κυρίως από:

Α.  Την ελάττωση του μυοκαρδιακού μεταφορτίου

Β.  Την αύξηση του μυοκαρδιακού μεταφορτίου

Γ.  Την ελάττωση του μυοκαρδιακού προφορτίου

Δ.  Την αύξηση του μυοκαρδιακού προφορτίου

Ε.  Την παρεκτόπιση της άνω και κάτω κοίλης φλέβας

 

22.     Σε ποιά από τις παρακάτω περιπτώσεις η προεγχειρητική διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας είναι ψευδώς θετική σε υψηλό ποσοστό;

Α.  Στα αγόρια ηλικίας 10 χρόνων

Β.  Στα κορίτσια ηλικίας 10 χρόνων

Γ.  Στους άνδρες ηλικίας 18 – 25 χρόνων

Δ.  Στις γυναίκες ηλικίας 18 - 25 χρόνων

Ε.  Στους ασθενείς ηλικίας 50 χρόνων, ανεξαρτήτως φύλου

 

23.     Ποιά από τις παρακάτω ορμόνες του ανθρώπινου οργανισμού ασκεί έντονη αγγειοσυσπαστική δράση;

Α.  Αλδοστερόνη

Β.  Ρενίνη

Γ.  Αγγειοτενσίνη ΙΙ

Δ.  Κορτιζόλη

Ε.  Γλουκαγόνο

 

24.     Mεγάλη συχνότητα - πάνω από το μέσο όρο που παρατηρείται στο γενικό πληθυσμό - χολολιθίασης παρατηρείται σε όλες τις παρακάτω καταστάσες εκτός από:

Α.  Kληρονομική σφαιροκυττάρωση.

Β.  Kληρονομική ελλειψοκυττάρωση.       

Γ.  Iδιοπαθής αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία.

Δ.  Δρεπανοκυτταρική αναιμία.

E   Πρωτοπαθής υπερσπληνισμός.

 

25.     Oλα τα παρακάτω σχετίζονται με τον οισοφάγο Barrett, εκτός από:

Α.  Επέκταση του επιθηλίου του στομάχου στον οισοφάγο

Β.  Εκσεσημασμένη γαστρική υπεροξύτητα

Γ.  Αυξημένη συχνότητα  ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου από πλακώδες επιθήλιο

Δ.  Σημαντική ανεπάρκεια του γαστροοισοφαγικού  σφιγκτήρα

Ε.  Σημαντική δυσλειτουργία του σώματος του οισοφάγου

 

26.     Aσθενής ηλικίας 40 χρόνων, μόλις επέστρεψε από αεροπορική πτήση οκτώ ωρών, προσέρχεται στο Tμήμα Eπειγόντων Περιστατικών για οίδημα του αριστερού κάτω μέλους και ήπιο πόνο στην αριστερή γαστροκνημία, συνοδευόμενο από αύξηση της θερμοκρασίας τοπικά. Tο ατομικό αναμνηστικό του ασθενούς είναι ελεύθερο. Με τα δεδομένα αυτά  η πιο πιθανή διάγνωση είναι

Α.  Eρυσίπελας

Β.  Θρόμβωση της επιπολής μηριαίας και ιγνυακής φλέβας          

Γ.  Pευματική πολυμυαλγία

Δ.  Aρθρίτις της κατά γόνυ διάρθρωσης

Ε.  Λεμφοίδημα

 

27.     Στις περιπτώσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας, η απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια και ύπτια θέση δεν μπορεί να είναι διαγνωστική για:

Α.  Διάτρηση αεροφόρου ενδοκοιλιακού σπλάχνου

Β.  Αποφρακτικό ειλεό του λεπτού εντέρου

Γ.  Αποφρακτικό ειλεό του παχέος εντέρου

Δ.  Αποφρακτικό ειλεό από χολόλιθο

Ε.  Οξεία χολοκυστίτιδα

 

28.     Στις επιπλοκές της οξείας παγκρεατίτιδας δεν περιλαμβάνεται:

Α.  Το παγκρεατικό απόστημα

Β.  Η αιμορραγία από το πάγκρεας

Γ.  Η οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια

Δ.  Η υπερασβαιστιαιμία

Ε.  Ο υδροθώρακας

 

29.     Ένας από τους λόγους που το καρκίνωμα της ληλύθου του Vater εμφανίζει καλύτερη μετεγχειρητική 5ετή επιβίωση (35%) σε σχέση με τον καρκίνο του παγκρέατος (10%) είναι ότι:

Α.  Εμφανίζεται ιστολογικά περισσότερο αδιαφοροποίητος

Β.  Εμφανίζει μικρότερης έντασης πόνο

Γ.  Εμφανίζει πρωϊμότερα ίκτερο

Δ.  Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω

Ε.  Ισχύουν όλα τα παραπάνω

 

30.     Η απουσία γαγγλιονικών κυττάρων από το μυεντερικό πλέγμα του ορθού συνοδεύεται συνήθως με:

Α.    Αιμορραγία από το ορθό

Β.    Αφθονη βλέννη στα κόπρανα

Γ.                Δυσκοιλιότητα

Δ.    Κατακράτηση κοπράνων στη λήκυθο

Ε.     Τίποτε από τα παραπάνω

 

31.     Παχύσαρκη γυναίκα 48 χρόνων εισήχθη στο Νοσοκομείο για χολαγγειϊτιδα οφειλόμενη σε λίθο του κοινού χοληδόχου πόρου. Οι προσπάθειες για την αφαίρεση του  λίθου ενδοσκοπικά απέτυχαν και έτσι η ασθενής υποβλήθηκε σε χειρουργική θεραπεία με διερεύνηση του χοληδόχου πόρου. Εφτά ημέρες μετά το χειρουργείο η ασθενής εμφάνισε πυρετό 38οC. Η πιο πιθανή αιτία του πυρετού είναι:

Α.  Απορρόφηση αίματος από το περιτόναιο

Β.  Ενδοτοξικό shock

Γ.  Ατελεκτασία

Δ.  Λοίμωξη του χειρουργικού τραύματος

Ε.  Νεφρική ανεπάρκεια

 

32.     Aπύρετη γυναίκα 50 χρόνων εκδηλώνει υπόταση, φλεβοκομβική ταχυκαρδία και ολιγουρία 24 ώρες μετά χολοκυστεκτομή. Tο δέρμα της είναι έφυγρο και ψυχρό. H πιο πιθανή διάγνωση είναι:

Α.  Σηπτική κατάσταση από Gram – αρνητικά μικρόβια

Β.                Αιμοπεριτόναιο

Γ.     Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου

Δ.    Πνευμονική θρομβοεμβολή

Ε.     Αυτόματος πνευμοθώρακας

 

33.     Ποια από τις παρακάτω καταστάσεις συνδέεται πιο συχνά με αυτόματη ρήξη του σπληνός;

Α.  Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Β.  Σαρκοείδωση

Γ.  Ερυθραιμία

Δ.  Οξεια λευχαιμία

Ε.     Κληρονομική σφαιροκυττάρωση

 

34.     Το συχνότερο σύμπτωμα που σχετίζεται με την ύπαρξη

εκκολπώματος Meckel είναι:

Α. Κοιλιακοί κωλικοί

Β. Ναυτία, έμετοι, περιομφαλικός πόνος

Γ. Αίμα από το έντερο

Δ. Διαρροϊκό σύνδρομο

Ε. Έξοδος κοπράνων από τον ομφαλό.

 

35.     Οι μεταβολικές επιδράσεις της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε ασθενείς με σήψη χαρακτηρίζονται από όλα τα πιο κάτω ΕΚΤΟΣ:

Α.  Παρατεταμένο μεταβολισμό του λίπους και

της πρωτεΐνης

Β.  Εξάντληση των αποθεμάτων υδατανθράκων για

υποστήριξη της μεταβολικής δραστηριότητας

Γ.  Οι πρωτεΐνες μεταβολίζονται για μεγάλο χρονικό

διάστημα σαν υποστρώματα για νεογλυκογένεση

Δ.  Αυξάνεται ο βασικός μεταβολικός ρυθμός

Ε.  Ο μεταβολικός ρυθμός ομαλοποιείται με την

κατάλληλη θρεπτική υποστήριξη.

 

36.     Μια γυναίκα 74 χρονών μεταφέρεται στα εξωτερικά ιατρεία μετά από αιματέμεση μεγαλύτερη των 500ml. Η κλινική εξέταση της κοιλιάς είναι χωρίς ευρήματα:

Η λιγότερo πιθανή αιτία της αιμορραγίας είναι:

Α.  Καρκίνος στομάχου

Β.  Δωδεδακτυλικό έλκος

Γ.  Κιρσοί του οισοφάγου

Δ.  Γαστρικό έλκος

Ε.  Αιμορραγική γαστρίτις

 

37.     Η κύρια αιτία θανάτου σε γυναίκες που διανύουν την πέμπτη δεκαετία της ζωής τους είναι:

Α. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Β. Έμφραγμα μυοκαρδίου

Γ. Καρκίνωμα μαστού

Δ. Καρκίνωμα ενδομητρίου

Ε. Τραύμα.

.

 

38.     Ποίο από τα παρακάτω  αποτελεί χειρουργική επιπλοκή μετά από αορτοστεφανιαία παράκαμψη;

Α. Αιμορραγία

Β. Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου

Γ. Αρρυθμία

Δ. Όλα τα παραπάνω

Ε. Κανένα από τα παραπάνω

 

39.     Μοσχεύματα για χειρουργική επαναιμάτωση του μυοκαρδίου είναι:

Α. Έσω θωρακική (μαστική )αρτηρία

Β. Η γαστροεπιπλοική αρτηρία

Γ. Η κερκιδική αρτηρία

Δ. Μείζων σαφηνής φλέβα

Ε. Όλα είναι σωστά

 

40.     Η ενδαγγειακή αποκατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής με χρήση stent-grafts:

A  Προτιμάται συνήθως σε άτομα μεγάλης ηλικίας με πολλά συνοδά προβλήματα

B  Προτιμάται συνήθως σε άτομα χωρίς συνοδά προβλήματα, ανεξάρτητα από την ηλικία

Γ  Είναι μια μέθοδος πολύ ασφαλής για τον ασθενή, με ελάχιστες άμεσες και απώτερες επιπλοκές. Γι’ αυτό πρέπει να εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις, ενώ η κλασική χειρουργική μέθοδος θα πρέπει να εγκαταλειφθεί

Δ  Αποτελεί μέθοδο εκλογής σε περιπτώσεις ρήξης του ανευρύσματος.

Ε  Εξαρτάται από το μέγεθος και την διάμετρο του ανευρύσματος

 

41.     Κρίσιμη ισχαιμία χαρακτηρίζεται από όλα τα παρακάτω ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ:

Α. Άλγος ηρεμίας

Β. Ισχαιμικές αλλοιώσεις του άκρου

Γ. Πίεση στα σφυρά μεγαλύτερη των 50mmHg

Δ. Μη ανταπόκριση στα κοινά αναλγητικά για διάστημα μεγαλύτερο των δύο εβδομάδων

Ε. Ιστορικό παραγόντων κινδύνου όπως κάπνισμα, υπέρταση, Σ.Δ.

 

42.     Το φυλλοειδές κυστεοσάρκωμα του Μαστού είναι:

Α. Είναι καλοήθης όγκος με δυνητική εξαλλαγή

Β. Η πιθανότητα εξαλλαγής είναι ανύπαρκτη γιατί πρόκειται για αμάρτωμα

Γ. Όγκος που η πιθανότητα κακοήθειας του εξαρτάται από το μέγεθος του

Δ. Η πιθανότητα κακοήθειας εξαρτάται από την ηλικία εμφάνισης

Ε. Κανένα σωστό

 

43.     Ποια από τα ακόλουθα αποτελούν μέρος του συνδρόμου MEN II b εκτός:

Α. Πολλαπλά νευρινώματα στα χείλη, στη γλώσσα και στο στοματικό βλεννογόνο

Β. Υπερπλασία παραθυρεοειδών

Γ. Μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς αδένα

Δ. Φαιοχρωμοκύττωμα

Ε. Σωματική κατασκευή Marfan

 

44.     Η πρόγνωση των ασθενών με καλά-διαφοροποιημένο καρκίνο του θυρεοειδούς εξαρτάται από όλα τα παρακάτω εκτός από:

Α. Ιστολογικό τύπο του όγκου

Β. Στάδιο του όγκου

Γ. Ηλικία του ασθενούς

Δ. Παρουσία υποθυρεοειδισμού κατά τη διάγνωση

Ε. Φύλο του ασθενούς

 

45.     Σε ασθενή με ηπατίτιδα Β ή C,ποιον έλεγχο θα κάνουμε στην παρακολούθηση του ασθενούς για την πρώιμη ανακάλυψη ανάπτυξης καρκίνου ήπατος

Α. Τρανσαμινάσες

Β. γGT και χολερυθρίνη

Γ. AFP και υπερηχογράφημα

Δ. Αξονική τομογραφία

Ε. Σπινθηρογράφημα Ήπατος

 

46.     Ποια μέθοδος θεραπείας θεωρείται καλλίτερη για την θεραπεία μικρού ηπατοκυτταρικού καρκίνου σε κίρρωση;

Α. Χημειοεμβολισμός

Β. Μεταμόσχευση ήπατος

Γ. Έγχυση αλκοόλης

Δ. Νέκρωση του καρκίνου με ραδιοσυχνότητες (RFA ablation)

Ε. Ενδαρτηριακή χημειοθεραπεία

 

47.     Τα ακόλουθα είναι ορθά σχετικά με τους μυς του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος:

Α.  από έξω προς τα έσω : έξω λοξός, εγκάρσιος κοιλιακός, έσω λοξός.

Β.  Η εγκάρσια περιτονία βρίσκεται κάτω από τον εγκάρσιο κοιλιακό και εκτείνεται καλύπτοντας όλο το κύτος της κοιλίας.

Γ.  Κάτω από την ημικύκλιο γραμμή  η απονεύρωση του έξω λοξού διέρχεται ακέραια πίσω από τον ορθό κοιλιακό.

Δ   ο κοινός καταφυτικός τένοντας σχηματίζεται από τον έξω λοξό μυ και τον εγκάρσιο κοιλιακό.

Ε   Όλα τα ανωτέρω είναι ορθά

 

48.     Από την επιδημιολογία των κηλών τα κάτωθι είναι αληθή:

Α.  συμβαίνει συχνότερα σε άνδρες από γυναίκες σε σχέση 7:1.

Β.  Η ευθεία βουβωνοκήλη είναι συχνότερη στις νεαρές ηλικίες

Γ.  Η ευθεία βουβωνοκήλη κατά κανόνα εισέρχεται στο όσχεο ως οσχεοκήλη

Δ.  Η λοξή βουβωνοκήλη σχετίζεται με υπερτροφία του προστάτη

Ε.  κανένα από τα ανωτέρω.

 

49.     Ποιο είναι το σωστό σχετικά με το Helicobacter pylori:

Α.  απομονώνεται στο 100% των ασθενών με 12δακτυλικό έλκος.

Β.  η επίπτωση του μικροοργανισμού δεν σχετίζεται με την ηλικία.

Γ.  Δεν μεταδίδεται από την οδό κοπράνων στόματος

Δ.  Δεν σχετίζεται με την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση του ασθενούς

Ε.  Είναι βάκιλλος gram (-)

 

50.     Η κλινική εικόνα του ινσουλινώματος περιλαμβάνει :

Α.  υπογλυκαιμικές κρίσεις και νευρογλυκοπενικά επεισόδια

Β.  κατά κανόνα αύξηση του βάρους του σώματος

Γ.  μετά το πέρας του επεισοδίου ο ασθενής θυμάται τα συμβάντα

Δ.  τα Α και Β

Ε.  όλα τα αανωτέρω

 

51.     Η τιμή της αμυλάσης σε οξεία παγκρεατίτιδα σημαίνει:

Α.  διατήρηση της επί πολλές μέρες σημαίνει υποτροπή της παγκρεατίτιδας

Β.  στο 10% των ασθενών η τιμή της παραμένει στα φυσιολογικά

Γ.  η βαρύτητα της νόσου σχετίζεται με τα επίπεδα αμυλάσης

Δ.  ίδιες τιμές υπεραμυλασαιμίας παρατηρούνται και σε άλλες ενδοκοιλιακές καταστάσεις.

Ε.  η τιμή της αμυλάσης περιέχεται στα κριτήρια Ranson

 

52.     Ο παγκρεατικός ασκίτης :

Α.  οφείλεται συχνότερα σε τραύμα παρά σε οξεία παγκρεατίτιδα

Β.  εμφανίζεται με την εικόνα της οξείας κοιλίας

Γ.  δεν σχηματίζει συρίγγια με τον υπεζωκότα

Δ.  η περιεκτικότητα σε αμυλάση μπορεί να είναι διάφορη

Ε.  όλα τα ανωτέρω είναι σωστά.

 

 

53.     Στη συντηρητική θεραπεία της χρόνιας παγκρεατίτιδας ισχύουν όλα εκτός,

Α.  χορήγηση ινσουλίνης

Β.  ναρκωτικά αναλγητικά

Γ.  διακοπή οινοπνεύματος

Δ.  Δίαιτα πλούσια σε λίπος και λευκώματα και φτωχή σε υδατάνθρακες

Ε. Χορήγηση παγκρεατικών ενζύμων

 

 

54.     Αιμοχολία

Α.εμφανίζεται με ίκτερο, κωλικό χοληφόρων και αίμα στο γαστρεντερικό

Β.μερικές φορές μετά ηπατικό τραύμα

Γ.ορισμένα παράσιτα αποτελούν αίτιο αιμοχολίας

Δ.όλα τα ανωτέρω είναι σωστά

Ε.τα Α και Γ είναι σωστά

 

 

55.     Στην οξεία παγκρεατίτιδα δυνατόν να εμφανιστούν:

Α  Αφυδάτωση

Β.  Ταχυκαρδία

Γ.  Υπόταση

Δ.  όλα τα ανωτέρω

Ε.  Μόνο το Α και Γ είναι σωστά

 

56.     Σε κιρσούς του οισοφάγου που έχουν στο παρελθόν αιμορραγήσει όλες οι κατωτέρω θεραπείες μπορεί να εφαρμοσθούν ΕΚΤΟΣ:

Α.  Ενδοσκοπική σκληροθεραπεία

Β.  προπρανολόλη

Γ.  Βαγοτομή

Δ.  μεταμόσχευση ήπατος

Ε.  πυλαιο-συστηματικές αναστομώσεις

 

57.     Διαγνωστικά στοιχεία του συνδρόμου Zollinger Ellison

Α.  Πεπτικό έλκος

Β.  γαστρική υπερέκκριση

Γ.  αυξημένη έκκριση γαστρίνης

Δ.  υπερασβεστιαιμία

Ε.  όγκοι παγκρέατος

 

58.     Όλα τα κατωτέρω ισχύουν κατά τη συντηρητική αντιμετώπιση της οξείας χολοκυστίτιδας ΕΚΤΟΣ:

Α.  σωματοστατίνη        

Β.  ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες

Γ.  αντιβιοτικά

Δ.  Αναλγητικά

Ε. Ρινογαστρικός καθετήρας

 

59.     Ασθενείς με χοληδοχολιθίαση μπορεί να εμφανίζουν τα κάτωθι:

Α.  κωλικό χοληφόρων

Β.  χολαγγειίτιδα

Γ.  παγκρεατίτιδα

Δ.  όλα τα ανωτέρω είναι σωστά

Ε.  τα Α και Β είναι σωστά

 

60.     Πολύ μεγάλη αύξηση των τιμών της αμυλάσης μπορεί να έχουμε:

Α.  Στην οξεία παγκρεατίτιδα

Β.  Στη διάτρηση του πεπτικού έλκους

Γ.  Στο έμφρακτο του εντέρου

Δ.  Σε όλα τα παραπάνω

Ε.  Σε κανένα από τα παραπάνω

 

61.     Ποία είναι η συχνότερη αιτία προκλήσεως οξείας παγκρεατίτιδας στη χώρα μας.

Α.   Υπερχοληστεριναιμία

Β.   Χρήση αλκοόλης

Γ.   Τραύμα

Δ.   Χολολιθίαση

Ε.   Χρήση φαρμάκων

 

62.     Σε άρρωστο με διαγνωσμένη αιμορραγία από το γαστρεντερικό, με ποίες τιμές αιματοκρίτη είναι φρόνιμο να νοσηλευθεί ο άρρωστος στο σπίτι του:

Α.   40%

Β.   36%

Γ.   32%

Δ.   Με όλες τις παραπάνω

Ε.   Καμία

 

63.     Σε κάκωση της κοιλίας πότε θα προβείτε σε υποχρεωτική εγχειρητική διερεύνηση

Α.  Σε σύσπαση των κοιλιακών τοιχωμάτων

Β.  Σε αρνητική πλύση κοιλίας

Γ.  Σε ύπαρξη ελεύθερου αέρα υποδιαφραγματικά (σε α/α κοιλίας)

Δ.  Σε πτώση του αιματοκρίτη

Ε.  Σε αιματουρία

 

64.     Ποιά από τις παρακάτω είναι η συνηθέστερη αιτία ενδογενούς υπερασβαιστιαιμίας:

Α.   υπερβιταμίνωσις D                                

Β.   πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός                

Γ.    θυρεοτοξίκωσις

Δ.   παρατεταμένος κλινοστατισμός

Ε.   υπερβολική χορήγηση διουρητικών

 

65.     Αναφέρατε τον καλύτερο τρόπο επίσχεσης εξωτερικής αιμορραγίας μέλους

Α. Εφαρμογή αιμοστατικής ταινίας (tourniquet)

Β. Πίεση στο σημείο της αιμορραγίας

Γ. Σύλληψη του αγγείου με αιμοστατική λαβίδα

Δ. Συρραφή του τραύματος

Ε. Όλοι οι ανωτέρω

 

66.     Ποιός από τους παρακάτω ηλεκτρολύτες του ορού είναι συνδεδεμένος με λευκώματα;

Α        Το ασβέστιο

Β        Το νάτριο

Γ        Το κάλιο

Δ        Το μαγνήσιο

Ε        Το χλώριο

 

67.     Ποιά είναι η μέση ποσότητα γαστρικού υγρού που εκκρίνεται το 24ωρο σε κατάσταση νηστείας;

Α        500 ml

Β        1000 ml

Γ        2000 ml

Δ        2500 ml

Ε        3000 ml

 

68.     Ποιό από τα παρακάτω αποτελεί χαρακτηριστικό εύρημα της πυλωρικής στένωσης από έλκος;

Α        Η ακρόαση φυσήματος περιομφαλικά

Β        Ο ορατός περισταλτισμός του εντέρου

Γ        Ο παφλασμός

Δ        Η τυμπανικότητα κατά την επίκρουση της κοιλίας

Ε        Οι χολώδεις έμετοι

 

69.     Ποιά είναι η πλέον ενδεδειγμένη θεραπεία σε παγκρεατικό απόστημα που δημιουργήθηκε μετά από οξεία παγκρεατίτιδα;

Α        Η εσωτερική παροχέτευση

Β        Η εξωτερική παροχέτευση

Γ        Η συστηματική χορήγηση αντιβιοτικών

Δ        Η αναστόμωση της αποστηματικής κοιλότητας σε έλικα λεπτού εντέρου

Ε        Η παγκρεατεκτομή

 

70.     Πως ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία το έντερο στρέφεται γύρω από τον άξονά του;

Α        Περίσφιξη

Β        Εγκολεασμός

Γ        Συστροφή

Δ        Απόφραξη

Ε        Στραγγαλισμός

 

71.     Η περιφερική σπληνονεφρική παρακαμπτήρια επέμβαση που εκτελείται για την αντιμετώπιση της πυλαίας υπέρτασης περιλαμβάνει:

Α        Αναστόμωση της σπληνικής φλέβας με την κάτω μεσεντέριο φλέβα

Β        Αναστόμωση του άκρου της σπληνικής φλέβας με την κάτω κοίλη φλέβα

Γ        Αναστόμωση του άκρου της σπληνικής φλέβας με την νεφρική φλέβα

Δ        Αναστόμωση του άκρου της νεφρικής φλέβας με την σπληνική φλέβα

Ε        Αναστόμωση του άκρου της σπληνικής φλέβας με την άνω μεσεντέριο φλέβα

 

72.     Σε ποιά από τις παρακάτω καταστάσεις παρατηρείται συχνότερα οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση;

Α        Στην αχαλασία

Β        Στον καρκίνο του οισοφάγου

Γ        Στην παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη

Δ        Στην κατ’ επολίσθηση διαφραγματοκήλη

Ε        Στο εκκόλπωμα του Zenker

 

 

 

 

 

73.     Ποια κλινική εκδήλωση χαρακτηρίζει τη διάτρηση του γαστρο12δακτυλικού έλκους κατά την εισβολή της ή τις δύο πρώτες ώρες μετά από αυτήν.

Α. Πυρετός

Β. ¨Εμετοι

Γ. Μετεωρισμός της κοιλίας

Δ. Σανιδώδης σύσπαση της κοιλίας

Ε. Ζωστηροειδές άλγος στο επιγάστριο.

 

74.     Η παρουσία διογκωμένου λεμφαδένα στον αριστερό υπερκλείδιο βόθρο (λεμφαδένας του Virchow) σε ασθενή με επιγαστρικά ενοχλήματα, καταβολή δυνάμεων και απώλεια βάρους υποδηλώνει

Α. Πρώιμο γαστρικό καρκίνο

Β. Πρωτοπαθές (non Hodgkin) λέμφωμα του στομάχου

Γ. Υπερπλαστική πολυποδίαση του στομάχου

Δ. Ανεγχείρητο γαστρικό καρκίνο

Ε. κανένα από τα πάραπάνω

 

 

75.     Ποιο από τα παρακάτω συμπτώματα δεν χαρακτηρίζει τον καρκίνο του αριστερού κόλου

Α. Αναιμία

Β. Εντερική απόφραξη

Γ. Εναλλαγές των κενώσεων με πιθανή πρόσμιξη αίματος

Δ. Διάχυτα κοιλιακά άλγη

Ε. Αίσθημα τεινεσμού και ψευδοδιάρροιες

 

76.     Η χρόνια απόφραξη της ιγνυακής αρτηρίας, μπορεί να προκαλέσει

Α.  καφέ αποχρωματισμό του δέρματος πάνω από τον αστράγαλο

Β.  διατεταμένα παράπλευρα αγγεία στη γαστροκνημία και το πόδι

Γ.  πόνο στη γαστροκνημία, ο οποίος ανακουφίζεται όταν το πόδι διατηρείται κρεμάμενο

Δ.  πόνο κατά τη ραχιαία κάμψη του ποδιού

Ε.  εξέλκωση  πάνω από τον έσω σφυρό

 

77.     Οι ακόλουθες τιμές ηλεκτρολυτών ορού του αίματος βρίσκονται στα φυσιολογικά όρια εκτός από:

Α.  Nα = 100 meq

Β.  HCO3 = 25 meq/I

Γ.  CI = 110 meq/I

Δ.  Κ = 4 meq

Ε.  Ca = 5 meq/I

 

78.     Ποιες από τις παρακάτω καταστάσεις προκαλεί η υποκαλιαιμία:;

Α. Τα αλκαλικά ούρα

Β. Την ολιγουρία

Γ. Το βραχύ διάστημα P- R

Δ. Την αύξηση των αντανακλαστικών

Ε. Τον παραλυτικό ειλεό

 

79.     Η καλσιτονίνη είναι μία πεπτιδική ορμόνη, η οποία παράγεται από:

Α.  Τα άλφα κύτταρα του παγκρέατος

Β.  Τα βήτα κύτταρα του πάγκρεατος

Γ.  Τα δέλτα κύτταρα του πάγκρεατος

Δ.  Τα C κύτταρα του θυρεοειδούς αδένα

E.  Τα Hurthle κύτταρα

 

 

80.     Ποιος ο χαρακτήρας του πόνου, που προκαλείται από την απόφραξη κοίλων οργάνων της κοιλίας

Α.  Είναι συνεχής

Β.  Είναι κολικοειδής

Γ.  Είναι περιομφαλικός

Δ.  Είναι εντοπισμένος στη θέση της απόφραξης

Ε.  Αντανακλά στην οσφύ